كرد . و چنيسر كه حاكم آن ولايت بود بگريخت و در كشتى به دريا رفت . سلطان نزديك ديول و دمريله فرود آمد . و خاص خان را فرستاد . و از نهرواله با لشكر تاختنى بر جانب نهرواله شتر بسيار آوردند . و سلطان در ديول مسجد جامعى بنا فرمود در موضعى كه بت خانه بود » ( تاريخ جهان كشاى جوينى ، جلد ثانى ، ص 146 - 148 ) . ص 35 ، س 20 : درين اثنا : يعنى در سنه 621 ه . ص 36 ، س 8 : بر بلاد سيوستان مستولى شدند : طبقات ناصرى ( ص 143 ) واضحتر گويد : لشكر خلج از جمله لشكر خوارزميان بر اراضى منصوره كه از بلاد سوستان است استيلا آوردند و سر ايشان ملك خان خلج بود ( براى تفصيل اين اجمال و تشخيص ملك خان رجوع كنيد بترجمهء طبقات ناصرى ، جلد اول ، ص 539 ، حاشيه 5 ) . ص 36 ، س 11 - 12 : در سنه اربع و عشرين و ستمايه : الصواب در سنه خمس و عشرين و ستمايه . ص 36 ، س 12 : نظام الملك محمد بن اسعد : و الصواب ، نظام الملك محمد بن ابى سعد ، و تمام اسم او چنان كه علامه قزوينى در مقدمه لباب الألباب عوفى ( ص يط - ك ، حاشيه 7 ) ، تصريح نموده « نظام الملك قوام الدين محمد بن أبى اسعد الجنيدى » است ، و نه نظام الملك كمال الدين محمد بن أبى سعيد چنان كه در ترجمه طبقات ناصرى ، ص 634 ، حاشيه 1 ، آمده . ص 36 ، س 14 : خود بدهلى مراجعت نمود : بقول طبقات ناصرى ( ص 144 و 173 ) سلطان ( شمس الدين ايلتمش ) بر در حصار اچه دو ماه و بيست و هفت روز نشست و نظام الملك محمد جنيدى و ديگر ملوك را در عقب ملك ناصر الدين به طرف بهكر فرستاد . ص 36 ، س 17 - 18 : سفينه عمرش غريق بحر فنا گرديد : علامه قزوينى در